vrijdag 16 oktober 2020

Oproep aan alle Nederlanders: pak je vrijheid terug

 

 






BRIEF AAN ALLE NEDERLANDERS 

EEN GRIMMIG WETSVOORSTEL  |  ons land in een ontluisterende situatie

Het worden twee historische dagen voor woensdag 7 en donderdag 8 oktober a.s. wanneer in het parlement over een ongekend wetsvoorstel wordt gedebatteerd. Gepresenteerd als een ‘tijdelijk wetje’ dat in de plaats moet komen van het onwettige en opgerekte regime van noodverordeningen, maar waarmee we niet denkbeeldig een ‘paard van Troje’ binnenhalen. Het gaat dan over de ‘Noodwet’ of ‘Spoedwet’ of ‘Coronawet’. Het voorstel ademt een sfeer die we sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer hebben meegemaakt.

Voordat we dieper ingaan op dit wetsvoorstel – verderop in deze brief –  formuleren wij allereerst een belangrijke en centrale vraag die maar steeds niet wordt gesteld, laat staan beantwoord en luidt: Waarom laten verantwoordelijke instanties tot op de dag van vandaag na om een feitelijke en heldere onderbouwing te geven voor de aanhoudende maatregelen? Alvorens ook maar één nieuwe regeringsmaatregel af te kondigen, zouden bestuurders en politici zich geroepen moeten voelen de vele vragen die bij de bevolking leven te  beantwoorden en met de hoogste prioriteit moeten zij nu eerst verantwoording afleggen over gemaakte beleidskeuzes ten overstaan van de gehele Nederlandse bevolking.

Met stijgende verbazing zien we dat de afgelopen zes maanden een indrukwekkend ‘coronabouwwerk’ is geconstrueerd – laag over laag – op een zeer wankel fundament.

Een ‘intelligente lockdown’ met allerlei maatregelen om covid-19 te bezweren. Een beleid, dat met al zijn vergaande sociale (gedrags)regels en andere ingrijpende beperkingen, als een virus tot diep in de samenleving is doorgedrongen en inmiddels een forse voetdruk heeft achtergelaten.

Niet vanwege het vermeende virus, maar vanwege de gemaakte keuzes. Het lijkt op een trein die zonder bestuurder voortraast, die niet meer te stoppen is en een zeer ongewisse bestemming tegemoet gaat. Of zitten we met zijn allen in een tunnel waarbij oprechte vragen, ongewenst of zelfs not done zijn? Reizen we inmiddels door een landschap van monocultuur? Is er sprake van groepsdenken, waarbij voor een ander geluid geen ruimte meer is? Met alle mogelijke risico’s van dien? Lieten ook de media niet grotendeels na om dit tegengeluid stem, gezicht en podia te geven?

Stel dat we angst en paniek even terzijde schuiven en ons nuchter afvragen: welke vragen zijn nooit (meer) gesteld?

WAT IS HET ÉCHTE GEVAAR  |  Aanhoudende desinformatie alom

We willen uiteraard onze medeleven betuigen met iedereen die een naaste of bekende heeft verloren. Corona heeft diepe sporen nagelaten in de samenleving, daarvan zijn we ons ter zeerste bewust. We pogen in deze brief de maatschappelijke spanning die is ontstaan te reduceren en in goede banen te leiden door het gesprek te hervatten over de vele vragen die links en rechts zijn ontstaan. Die vragen om betekenisgeving aan de huidige stand van zaken. Als bijvoorbeeld bestuurders in het openbaar zeggen dat we niet in chaos moeten belanden zijn we het daar hartgrondig mee eens. Maar dan geldt nog steeds dat mensen hun zorgen en onzekerheden moeten kunnen delen. We bepleiten open toegang tot alle relevante gegevens en vinden het onderlinge gesprek juist zo waardevol.

Wat is het echte ‘gevaar’ voor onze volksgezondheid? Dagelijks worden we getrakteerd op een overdosis aan paniekbeelden en steeds dezelfde terugkerende retoriek op televisie, krant en de vele sociale media. Voortdurend wordt zo informatie in ons brein gestapeld over virus en virusaanpak, zonder enige fundamentele onderbouwing. Als het maar vaak genoeg herhaald wordt, zijn we blijkbaar bereid te ‘geloven’ in plaats van te bevragen. Alsof we doorkoersen op een pad, na een verkeerde afslag.

Zo blijven de feiten al véél te lang buiten beeld, terwijl die nou juist, nuchter volkje als we op zijn tijd zijn onze aandacht heeft. Laten we in het belang van de volksgezondheid de feiten eens samen onder een vergrootglas leggen.

Nergens op de wereld laten de cijfers zien dat we met een gevaarlijk A-virus van doen hebben. Dan zouden we te maken hebben met een groot risico op besmetting en voor velen een dodelijke afloop.. Daarvan is en was geen sprake! Medio september spreekt namens het OMT de heer van Dissel het vermoeden uit, dat er in Nederland al 1 miljoen besmettingen zijn. Als het zou gaan om een hoog risicovol A-virus (zoals SARS, MERS of HIV), dan zouden alleen al in Nederland 100.000 tot 300.000 duizend mensen daaraan bezweken zijn. In werkelijkheid gaat het om ongeveer 6400 doden, een aantal dat vergelijkbaar is met de aantallen van voorgaande jaren tijdens het griepseizoen.

En nog een stap verder. Het is volstrekt ondoorzichtig hoeveel van deze doden daadwerkelijk aan corona kunnen worden toegeschreven of aan enig ander ziektebeeld (of zelfs een verkeersongeval). Onduidelijk is ook in welke mate sprake was van andere onderliggende aandoeningen en op welke manier dat geregistreerd is. Hoe kan dat? Deze diffuse handelswijze is niet alleen in Nederland aan de hand maar blijkt wereldwijd een rol te spelen.

Als het gaat om cijfers en grafieken zien we dat vrijwel alle verslaggevers in nagenoeg alle media het niet zo nauw nemen met een zorgvuldig onderscheid en het checken van specifieke gegevens. Juist daardoor ontstaat al te gemakkelijk een vertekend en onjuist beeld bij lezers en kijkers. Zo meldde het RIVM bijvoorbeeld sterfgevallen van het afgelopen jaar als nieuw.1 ln een ander voorbeeld werd gesproken van 38 coronadoden en moest dat aantal kort daarna gerectificeerd worden als een ‘administratieve inhaalslag’ en kwamen we uit op een veel lager getal.2 Deze gegevens waren nog te herleiden, maar dit voorbeeld staat niet op zichzelf en ondertussen zit de angst er weer goed in! Het dagelijkse hameren op IC-bedden, ‘besmettingen’ en doden lijkt welhaast op oorlogstaal met berichten van het front. Er zijn almaar doden te betreuren en alsof een dagelijkse portie doodsangst nog niet genoeg is, worden we ook nog belaagd met het risico om zonder ’n ander te sterven met een eenzame begrafenis tot besluit. Bij welke ziekte of aandoening hebben we dit eerder meegemaakt? Terwijl alleen al bij hart- en vaatziekten en kanker zoveel meer doden te betreuren zijn?

Ook de autoriteiten maken zich schuldig aan onafgebroken stoere oorlogstaal over ‘doden’

en ‘besmettingen’ en creëren daarmee een geweldige angstcultuur. Ons wordt verteld dat de aantallen vooral stijgen, omdat wij ons niet aan de regels houden. En daarom krijgen we meer en strengere regels? Als wij niet luisteren krijgen wij de straf van een lockdown in plaats van een zorgvuldige toelichting op exacte cijfers en een vanzelfsprekende verantwoording voor het gevoerde beleid? Wanneer komt aan deze oorlogsverslaggeving een einde en gaan we over tot heldere informatie en geruststellende woorden waar mogelijk? Een lid van het OMT gaf aan dat wij niet moeten ‘discussiëren’ maar beter moeten ‘luisteren’. Hoe kunnen bewindslieden ons – burgers – eindeloos, rigide maatregelen voorschrijven en – welhaast als ‘kleuters‘ – de les lezen? Vanwaar toch deze respectloze ‘opvoed’-mentaliteit?

DRUK MET DE VOORSCHRIFTEN  |  ‘gezond verstand’ in het gedrang

Ondertussen zorgen dezelfde maatregelen én de stress die ze veroorzaken juist voor een aantasting van het natuurlijke immuunsysteem en vele nadelige psychosociale en economische gevolgen. Het is uitermate ondermijnend voor onze gezondheid als we onze eigen ‘gezonde verstand’ moeten parkeren, alsook onze eigen intuïtie over wat goed is voor ons lichaam. Alleen omdat herhaalde berichten van over een ‘nieuw’, ‘gevaarlijk’, ‘onvoorspelbaar’ en zelfs ‘dodelijk’ virus alles overschreeuwen. Waarom werd ons de verantwoordelijkheid ontnomen voor een ‘gezonde’ omgang met het virus en met elkaar?

Waarom is niet in heel Nederland met oprechte aandacht een onderzoek gestart naar onze volksgezondheid en zijn we wel terecht gekomen in een land van héél veel van hetzelfde: bezigheidstherapie rondom alle gedaantes van corona? Waarom zijn we  eigenlijk– zonder aantoonbaar bewijs over de werking en efficiëntie –  beland in een rituele dans van ‘eenrichtingspijlen’, online vergaderen, verplicht met een karretjes door de winkel, handen wassen, mondkapjes en spatschermen? Hoezeer leiden deze instructies ons af van een heldere gedachtegang over wat er aan de hand is en goed is voor onze gezondheid? Hebben wij dit ooit eerder op zo’n grote schaal gedaan bij influenza?

Vele jaren is de IC al overbezet bij een griep of influenza, terwijl van dergelijke gedrags-voorschriften eerder, nooit sprake was. De huidige coronacijfers liggen in de ordegrootte van een stevige griep. Bovendien de influenza van twee jaar geleden was veel dodelijker.

Wat zijn we ‘normaal’ gaan vinden. Nota bene zonder ons heldere argumenten aan te reiken. En wat heeft hen hiertoe aangezet? Overigens laat een actueel overzicht van het RIVM zien, dat het allemaal wel meevalt met de drukte in de ziekenhuizen. Momenteel liggen in totaal 177 covid-patiënten op de IC, verspreid over 325 Nederlandse ziekenhuizen. In Nijmegen gaat het om 1 patiënt. Dat doet geenszins denken aan een tweede golf.

Het is echt de hoogste tijd dat de bestuurders in heldere bewoordingen verantwoording afleggen over het gevoerde beleid van de afgelopen 6 maanden. En als zij daartoe niet in staat zijn en geen wetenschappelijk bewijs kunnen aanvoeren, kunnen zij niet als laatste redmiddel óns dwang en straf opleggen. Een vorm van omdenken die bewindslieden wellicht uit een tunnelvisie kan wakker schudden.

Er is meer dan genoeg tijd geweest voor een grondige, maatschappelijke evaluatie. In volle openbaarheid hadden bewindslieden en parlementariërs vragen moeten stellen. Zij hadden daarbij ook een ‘breed georiënteerde’ groep deskundigen moeten betrekken om informatie te verzamelen en samen antwoorden te vinden. Dan was ook een Noodwet, die nu als voorstel in de Tweede Kamer ligt, niet nodig. Zo’n wet zal ons als burger nog dieper in een keurslijf dwingen en aan willekeur uitleveren.

WET PUBLIEKE GEZONDHEID  |  Nederland in de greep van de WHO                     

Iets wat voor velen niet helemaal duidelijk is, is dat wij sinds midden maart feitelijk worden bestuurd op basis van de Wet Publieke Gezondheid (Wpg). Daarmee functioneert ‘voor onze gezondheid’ een speciaal bestuursstelsel, zonder dat wij burgers er nog iets over te zeggen blijken te hebben. In het parlement werd hierover gezwegen. Waarom werd de invloed van deze Wpg bij aanvang niet bevraagd? Waarom werd niet openlijk de afweging gemaakt of een keuze voor de Coördinatiewet Uitzonderingstoestanden en de Wet Buitengewone Bevoegdheden niet kloppender zijn geweest? Dan zouden met die regelingen veel meer onze democratische en grondwettelijke rechten behouden zijn gebleven. En hadden we dan niet in openheid kunnen kiezen voor een aanpak met minder controle en schade? Het voorstel van de Noodwet wordt overigens ingevoegd in diezelfde Wet Publieke Gezondheid.

Op basis van de ervaringen die het afgelopen halfjaar al met deze wet is opgedaan, zijn we er allerminst gerust op dat de minister van VWS niet nóg meer vrijheden en burgerrechten terzijde schuift.

Is de Noodwet de genadeslag voor onze democratische waarden en onze grondrechten?

Waar is nu eigenlijk het virus in geslopen? Is de Wet Publieke Gezondheid onze ‘koppeling’ aan de WHO? Als de WHO namelijk een pandemie uitroept, gelden als vanzelf de International Health Regulations en de Wet Publieke Gezondheid. En dient de Noodwet daarmee de World Health Organization?

GRENSOVERSCHRIJDEND GEDRAG  |  staat dringt diep door in privéleven!

En er zijn meer vragen over het beleid van de autoriteiten. Hoe komt de overheid er bijvoorbeeld toe om onze ouderen die verzorging nodig hebben, de keuze te ontnemen of zij bezoek willen ontvangen? In het volle besef dat het leven eindig is en een griep kan passeren? Zou juist omgang met kinderen of andere dierbaren hen een achteruitgang in dementie of andere aandoeningen hebben kunnen besparen? Waarom konden ouderen niet samen met kinderen of andere dierbaren in quarantaine zijn? Hoe durven beleidsmakers zo ongehoord binnen te dringen in de zorgvuldig en liefdevol opgebouwde relaties tussen ouderen en hun (klein)kinderen of vrienden? Hoe hebben bestuurders bij (klein-)kinderen de gedachte kunnen inprenten dat zij een ‘gevaar’ vormen wanneer zij hun ouder, grootouder of vriend aanraken of een knuffel geven? Waarom lagen zij ziek of stierven zij in afzondering? Bestuurders hebben het recht niet om in dergelijke relaties in te grijpen.

Hoezo beschermen ‘wij’ zó de ouderen? Hoezo beschermen wij de ‘kwetsbaren’ als zieken hun behandeling in het ziekenhuis zien uitgesteld? Of een patient te huiverig is het ziekenhuis te betreden ten gevolge van de berichtgeving? Hoe bestaat het dat een cliënt die uitziet naar een aantal sessies zuurstoftherapie al op dag één de behandeling moet afbreken, vanwege intense benauwdheid als gevolg van het uren dragen van een mondkapje?

Omdat niet alle bedrijven en instellingen een uitzondering maken voor het mondkapje, zelfs niet wanneer die uitzondering is voorgeschreven door een arts of specialist.

Een Haagse moeder viel van haar stoel toen zij las dat zij haar eigen kind na de zwemles niet mag aankleden, maar dat vrijwilligers en medewerkers dat wél mogen. In de gemeente Den Haag moeten kinderen in het zwembad voortaan worden afgedroogd door vrijwilligers in het zwembad.3 ‘Onbekenden mogen van Den Haag mijn kind wel afdrogen en aanraken, maar ik niet!’ In een discussie met de zwemleiding bleek de leiding van het zwembad het niet eens te zijn met deze aanpak, maar de regels te moeten volgen. Met deze ‘afdroogregels’ zou het coronavirus worden bestreden. Waar is hiervan de onderbouwing?

Waarom hebben onze bewindslieden ons niet duidelijk laten weten dat hun beleid vooral voortkomt uit de dwingende richtlijnen van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO)? Waarom hebben zij geen verantwoordelijkheid genomen om te onderzoeken of die richtlijnen wel goed voor de burgers zijn? Wellicht konden zij ruiterlijk erkennen dat die richtlijnen meer schade dan goeds hebben gebracht? Richtlijnen die de kracht en eigen wijsheid van burgers ondermijnen, regels die voorbijgaan aan het recht op inspraak en participatie.

ARTSEN WILLEN OPEN DEBAT  |  coronamaatregelen erger dan de kwaal

Inmiddels zijn in veel Europese landen artsen opgestaan om – volgens de eed die zij hebben afgelegd –  recht te doen aan de zorg voor hun patiënten.

Zo heeft een coalitie van artsen en andere gezondheidswerkers in België met een open brief opgeroepen tot onmiddellijke beëindiging van elk ‘nood’-beleid dat is ingevoerd als reactie op het covid-19-virus.

In Nederland schreven begin augustus 800 artsen en medische professionals een brandbrief.4 In drie weken tijd groeide dat initiatief uit tot meer dan 2000 artsen en medische professionals, waaronder 6 hoogleraren. Op 4 oktober staat de teller op 2736 artsen en medische professionals. Zij verzoeken om een ‘open debat over de proportionaliteit van de coronamaatregelen’. Om zo in de beleidsdiscussie weer oog te krijgen voor het doel dat maatregelen zouden moeten dienen: het verbeteren van onze volksgezondheid. Ook vragen zij politici om zich onafhankelijk en kritisch te laten informeren over het beschikbare bewijs met betrekking tot het covid-virus. ‘Een middel mag onder geen beding erger zijn dan de kwaal’, zo stellen deze artsen. Wie kan het daar nu niet mee eens zijn?

Na dit verzoek bleef het oorverdovend stil. Op 11 september kwamen Nederlandse artsen en juristen bijeen voor een Medical and Ethical Emergency Deliberation, waarover binnenkort meer.5 Ook in andere landen van Europa zijn vergelijkbare initiatieven van artsen, zoals in Duitsland, Frankrijk, België, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en (buiten Europa) Israël, Australië en de VS. Wereldwijd zijn deze artsen met elkaar verbonden in de Internationale ACU2020.6 Zij schrijven open brieven met dringende adviezen en vele vragen. De nationale regeringen blinken erin uit om al hetgeen wordt geopperd naast zich neer te leggen. Welke baas dienen zij? Wie monitort wie?

DE WHO |  spin in een ondoorzichtig web van belangen

De WHO is steeds meer een ondoorzichtige organisatie geworden. Het vroegere imago van een samenwerkingsverband tussen landen is drastisch verouderd. In feite wordt de WHO aangestuurd door het grote geld (van onder meer de Gates Foundation en de Chinese communistische partij) en opereert deze organisatie  als mondiale speler in een ondoorzichtig web van de farmaceutische industrie, vele non-gouvernementele organisaties (ngo’s)onderzoek en overheden. Het is de WHO die een pandemie kan uitroepen, waarmee dan alle 196 landen in een regelsysteem worden gedwongen. Via deze lange arm van de ‘heilstaat’ maken wij zo eigenlijk steeds meer deel uit van een wereldwijde superstaat. Dát voor onze zogenaamde veiligheid en onze volksgezondheid. Inmiddels zijn Belgische artsen een grootschalig onderzoek gestart naar de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) voor het vervalsen van de covid-19-pandemie.7 Er zijn sterke aanwijzingen dat dit in nauwe samenwerking met ‘betaalde’ media kon plaatsvinden. Waardevol is het om de werkzaam-heden van dr. Reiner Fuellmich te volgen. Als advocaat met een grote staat van dienst bij de aanpak van omvangrijke fraudezaken richt hij zich nu op het Coronaschandaal wereldwijd.8

Op welke gronden heeft de overheid bijgedragen aan grove censuurrichtlijnen en ons daarmee de toegang ontzegd tot krachtige en deskundige medemensen, die de moed hebben zich uit te spreken en ontslag of andere gevolgen op de koop toe nemen? Hoe kan de overheid doen alsof de WHO en een groep virologen en epidemiologen meer weten dan alle artsen wereldwijd, professionals die doorgaans dagelijks met cliënten te maken hebben?

Hoe kunnen gezondheidsautoriteiten wereldwijd doen alsof burgers zelf niet in staat zijn een ‘gezonde’ afweging te maken welke informatie zij tot zich willen nemen?

Alsof burgers niet zelf een overwogen visie op de gebeurtenissen kunnen ontwikkelen en daarin hun stem kunnen laten klinken?

HARDE FEITEN BOVEN TAFEL  |  belangwekkende documenten

Midden in de ontstane angstcultuur van zes maanden ‘crisis’ en ‘crisisaanpak’ zijn meer en meer burgers op basis van ‘gezond verstand’ en ‘a gut feeling’ zélf op zoek gegaan naar antwoorden op vele vragen. Vragen die in verschillende lagen van de (beroeps)bevolking leven, omdat gaandeweg duidelijk werd dat er iets helemaal niet meer klopte in het algehele beleid van regering(en), de persconferenties, de aanhoudende disproportionele maatregelen, de voortdurende tegenstrijdigheden binnen de maatregelen, tot zelfs de opmerkelijke voorstellen van de Noodwet aan toe en de verkleuterde nieuwsgaring.

Ondertussen werd geen enkel bewijs geleverd dat de lockdown de gewenste uitkomst had. Duidelijk is inmiddels wél dat overal op de wereld het coronavirus op ongeveer gelijke wijze afnam, en dat de maatregelen op geen enkele manier van invloed waren op het verloop van het virus. Dit bewijs werd geleverd door een studie van het Amerikaanse National Bureau of Economic Research (NBER), een van de beste interdisciplinaire onderzoeksinstellingen in de VS. Dit onderzoeksbureau kwam eind augustus naar buiten met een zeer onthullende metastudie.9 Uit deze internationale studie blijkt dat de lockdown, de sociale afstand en het dragen van mondkapjes geen invloed heeft gehad op het verloop van covid-19.

De wetenschappers kwamen tot de conclusie dat in álle onderzochte landen het coronasterftecijfer onafhankelijk van de gekozen maatregelen volgens een gelijk patroon  terugliep. Ook een avondklok, reisbeperkingen, quarantaine-maatregelen, niets daarvan heeft het verloop van het virus beïnvloed. Welke rechtvaardiging is er dan nog voor (1) de maatregelen, (2) het aanhouden van deze maatregelen en (3) de nieuwe werkelijkheid die daaruit voortkwam met een kettingreactie aan gevolgen?

In landen zónder een lockdown nam het virus op een vergelijkbare wijze af als in landen mét een lockdown. Ook bleek het gevoerde beleid niet van invloed te zijn geweest op de bezetting van de IC-bedden of de sterftecijfers. Hoe ‘intelligent’ was dan onze lockdown? Wat rechtvaardigt de huidige aanloop naar een tweede lockdown? Waarom blijft het kabinet zo ijzingwekkend stil als het om de toelichting van haar beleid gaat?10

Met mateloze verbazing hebben we dan ook de coronadebatten in de Kamer gevolgd.

Het grootste deel van het debat ging over salarissen, het vergroten van de testcapaciteit, het adviseren of verplichten van mondkapjes en hoogtes van de boetes. Verheugd waren we over die parlementariërs die meer fundamentele onderwerpen inbrachten. Voor ons had kamerbreed alle aandacht moeten zijn voor twee thema’s: 1) een fundamenteel debat over de noodwet; 2) een grondige bespreking of de maatregelen werken en of deze in verhouding staan tot de gevolgen. Met oog voor psychosociale én economische gevolgen.

Deze vragen hadden moeten worden gesteld. Vanzelfsprekend in een evenwichtig debat waarin open naar elkaar wordt geluisterd en op voorhand nog geen akkoorden zijn gesloten. Ook zonder het gehamer op alom toenemende aantallen besmettingen, een vermeende tweede golf, en alles wat we (moeten) doen om die (oneigenlijke) paniek te bezweren. 

In die ‘opgelegde drukte’ gaat het zó vaak niet over de vragen die dringend gesteld en beantwoord moeten worden. Voor de evaluatie van zo’n omvangrijk beleid zouden we toch nationaal om de tafel moeten. Bij voorkeur in het parlement! Maar anders ook in een buitenparlementaire onderzoekscommissie (bpoc2020), zoals die nu in navolging van Duitsland ook in Nederland van de grond is gekomen en waar deze maand de eerste zitting plaats heeft!11

In Nederland heeft professor Michaéla Schippers heel wat onderzoek gedaan naar de negatieve gevolgen van de lockdown. Het is onvoorstelbaar dat op haar brieven aan politici en bewindslieden geen énkele reactie is gekomen. Op basis van haar onderzoek komt zij tot onthutsende bevindingen. Zo sterven door de lockdown wereldwijd meer mensen dan in de Eerste en Tweede Wereldoorlog samen. Verder zullen 138 miljoen mensen sterven van de honger en verliezen honderden miljoenen mensen hun werk. Onder jongeren en zwangeren zijn depressie en angst verdrievoudigd. Hoe kunnen dit soort gegevens zo lang buiten beeld blijven? Pas op 3 oktober j.l. kwam ze in de media voor het eerst aan het woord op Radio 1.

Hoe lang kunnen bewindslieden en politici niet thuis geven als bij hen aan de bel wordt getrokken? Op 22 augustus kopte het Parool – daarvoor onze complimenten – dat de al eerder genoemde 2000 medici in een open brief aan de regering verzochten om de lockdown-maatregelen te beëindigen.12 Daar is voor zover wij weten niéts mee gedaan.

Ook schreven talloze burgers en organisaties vele brieven. Over de Noodwet, over de maatregelen of een combinatie daarvan.

De regering en de beide Kamers zijn bedolven onder brieven voorzien van talrijke argumenten van véle weldenkende burgers. Hoe kan het dat artsen die zich uitspreken niet kunnen rekening op een luisterend oor? Waarom krijgen zij dan te maken met de inspectie of een reprimande van een beroepsvereniging? Het zou toch juist een taak van politici en volksvertegenwoordigers moeten zijn om al die meedenkende en onderzoekende professionals te beschermen en hun participatie aan te moedigen? Helemaal in tijden van een nieuw en onbekend virus?

PCR-TESTEN ONGESCHIKT VOOR DIAGNOSE  |  aantallen zeggen niéts

Ondertussen is de betrouwbaarheid van de PCR-testen als diagnostisch instrument voor virale effecten uiterst gering, dit geldt voor positief, negatief, vals positief, vals negatief. Dat wordt bevestigd door het hoofd van de IC (de heer Gommers), en Van Dissel baas van het RIVM en vele anderen. Deze PCR-test is niet geschikt en niet specifiek genoeg om vast te stellen wat er met de test wordt aangetoond. Met de test wordt een stukje RNA gevonden. Precies dat stukje kan allerlei oorzaken hebben: een verkoudheid, een longontsteking, een eerder doorgemaakte griep of een eerdere griepprik. Een positieve test kan er zelfs op wijzen dat u immuniteit hebt opgebouwd voor het virus.

Als mensen met een positieve PCR-test aandringen op een bloedtest, komt er vaak een ander seizoensgebonden virus uit. Die testuitslagen zeggen helemaal niets. Daar heeft de uitvinder van de PCR-test de vorig jaar overleden Kary Mullis al voor gewaarschuwd. Deze test is niet geschikt om een diagnose mee te stellen.

De gerenommeerde wetenschapper Mike Yeadon, voorheen werkzaam bij het op één na grootste farmaceutische bedrijf ter wereld (Pfizer), erkent ook de problemen met de PCR-test.13 Volgens hem is 90 procent van de positieve PCR-testen vals-positief. Volgens Yeadon, nota bene voormalig hoofd van de onderzoeksafdeling voor longziekten en allergieën, zijn de coronamaatregelen disproportioneel en is het onnodig om de hele samenleving op slot te zetten. Sterker nog, als testresultaten niet constant op tv worden uitgezonden, zou de pandemie al helemaal voorbij zijn.

In een interview door Talk Radio London spreekt hij zich er ondubbelzinnig over uit ‘dat de Britse regering haar beleid, economisch beleid om de mensenrechten te beperken, op volledig valse coronavirus-gegevens baseert. Het vele testen is desastreus en moet zo niet worden ingezet. Wie dit niet weet, moet zich schamen’, aldus Yeadon.

Op een blog legt hij nog eens uit dat de PCR-test enkel een poging is om een sequentie van een viruscode te krijgen. De test kan echter geen onderscheid maken tussen een levend virus en een korte DNA-sequentie van een virus dat weken of maanden geleden is vergaan en niet meer virologisch relevant is. Het coronavirus is een nieuw type virus, maar het is nauw verwant aan ten minste vier andere virussen die vrij in de bevolking circuleren.

Het zijn allemaal coronavirussen en ze dragen bij aan verkoudheid. Sinds mei is bijna elke positieve coronatest vals. Niet slechts een kwart, maar 90 procent. Er kan dus in het geheel geen sprake zijn van een tweede golf. Het feitelijke sterftecijfer is laag en ernstige vormen van de ziekte zijn zeldzaam, tot zover MIke Yeadon.

Over het falen van testbeleid schrijven ook drie ervaren wetenschappers in HP/De Tijd van

27 september.14 Door minder én beter te testen kan onnodige schade aan het welzijn en de economie voorkomen worden. Volgens hen is het testbeleid uitgebreid onder druk van de WHO, de politiek, virologen en epidemiologen. Met een uitbreiding van het aantal testen van duizenden naar honderdduizenden per week (!) is een tekort ontstaan aan deskundig personeel, goede materialen en laboratoriumruimtes. In dit verband wijzen wij erop dat inmiddels al testen worden geanalyseerd in Abu Dhabi.15 Problemen om DNA buiten de landsgrenzen te brengen zijn al van tafel. Hoe kunnen de autoriteiten deze ondeugdelijke, geldverslindende en angstzaaiende testpraktijken met een stalen gezicht volhouden?

Ondertussen wordt alom op de trom geroffeld over ‘besmettingen’, vastgesteld met diezelfde PCR-test in Nederland en wereldwijd. Als de test onbetrouwbaar is, is ‘besmetting’ een misleidend woord dat totaal ‘ontsmet’ moet worden. Het woord ‘besmetting’ heeft geen enkele betekenis. Tegelijkertijd moet er blijkbaar iedere dag meer getest worden, en wordt het beleid gebaseerd op vermeende ‘positieve’ testuitslagen. Uitslagen die overal over kunnen gaan, inclusief de jaarlijkse grieptypen.

Dit is de werkelijkheid op zijn kop. Gewone vragen worden niet meer gesteld. Waarom zijn argumenten en feiten ineens “verkeerde dingen” om te doen.Alsof rationele afwegingen vreemd zijn en tot het verleden te behoren.Een gewone verkoudheid of griep lijkt niet meer te bestaan. We brengen nog even de drogredenering van testen helder in beeld.

Een positieve testuitslag:
wordt gelijk gesteld aan ‘besmet’ zijn
wordt gelijk gesteld aan ‘asymptomatisch drager’ zijn (‘besmet’ zijn zonder symptomen)*
wordt gelijk gesteld aan ‘ziek’ zijn (‘besmet’ zijn mét symptomen) 
wordt gelijk gesteld aan een ‘gevaar vormen voor de medemens’ 
wordt gelijk gesteld aan het ‘besmetten van de medemens’
wordt gelijk gesteld aan mogelijk ‘dodelijk besmetten’
wordt gelijk gesteld aan ‘zoiets als de pest of ebola hebben’.

Daarmee is het persoonlijke en maatschappelijke leed wel geschied.

Zo wordt een samenleving onterecht gegijzeld in een gewetensnood om geen aandeel te hebben in ‘dood door schuld’.

* Voor een goed begrip: een ‘asymptomatische drager’ is eigenlijk een gezond persoon met een goed functionerend immuunsysteem dat korte metten maakt met verstoringen.

Deze aaneenschakeling van drogredenen bewijst de wetenschap, wanneer zij zichzelf enigszins serieus neemt, geen enkele dienst en hoort thuis in de categorie honderd procent desinformatie, zwendel of de fabeltjeskrant. Wij nodigen iedereen uit hierover mee te denken. Toch gaan bestuurders verder met strengere maatregelen, omdat het aantal ‘positief getesten’ omlaag moet. Want we zouden in de tweede coronagolf zitten. Welnee!

Waarom zijn de aantallen van de positief-getesten zo belangrijk, terwijl deze aantallen in het geheel niets zeggen? Hoe kan het dat de baas van het RIVM in de kamer uitlegt dat de PCR-test op zichzelf niets zegt en dat hij… even later aankondigt dat we in de tweede golf zijn beland? Hoe is dat gemeten?

Hoe kan het dat in ons parlement een voorstel van Kamerlid Van Haga om onderzoek te doen naar de betrouwbaarheid van de PCR-test wordt weggestemd? Dat zijn oproep tot validatie een zelfde lot beschoren is? Dat bij een derde verzoek de minister van VWS ‘uit oogpunt van transparantie’ heeft toegezegd er gehoor aan te zullen geven, maar dat ons geen termijn bekend is? Wanneer zoveel experts aangeven dat die PCR-test niet deugt om covid-19 vast te stellen, waarom kunnen Kamerleden dan tegen een onderzoek zijn en de verwarring, angst en misleiding laten voortduren? Had dit kamerlid niet zelf een onderzoek kunnen laten doen naar de PCR-test? Is dit niet het eerste dossier dat open moet in het belang van de volksgezondheid en de besparing van exorbitante kosten? Een test die gemiddeld zo’n 65 tot 95 euro kost. Daar wordt goed aan verdiend.

En als over deze test zoveel en van verschillende kanten – meer dan hier aangehaald wordt – naar buiten komt, waarom houden autoriteiten dit verhaal dan in stand? Is het testen wellicht meer een subtiele en politieke manier geworden om mensen te ‘kneden’? De uitslag van de test zet mensen in een hokje en is van invloed op hun gedrag.

De niet-testers kunnen ook zomaar in een hokje worden geplaatst. Testen beperkt de bewegingsvrijheid van de geteste persoon én van de mensen met wie ‘omgang’ was. Is het soms ergens handig voor om burgers en hun sociale verkeer meer in beeld te hebben en ze in te passen in een systeem van belonen en straffen? Het gaat zelfs niet om verplichting, maar om sociale dwang.

Bij iedere zere keel als gevolg van een gewone seizoens-verkoudheid kan al gauw een gevoel van schuld ontstaan.

Onderlinge sociale controle glipt zo binnen in ons samenleven en drijft ons verder uiteen of zet ons zelfs tegen elkaar op.

Nog iets anders over de ‘besmettelijkheid’. Herinneren we ons nog de Black Lives Matter – demonstratie op de Dam op 1 juni met duizenden en de vrijheidsdemonstratie in Berlijn op 29 augustus met ruim 1 miljoen aanwezigen? Deze samenkomsten hebben geenszins tot uitbraken geleid.

Een mooiere ‘teststraat’ kan je je haast niet voorstellen. Toch opmerkelijk dat de goede afloop van deze real life events minder beklijven in de hoofden van mensen dan de talkshows op de buis?

Dat geeft wel te denken!

Verliezen we door de enorme hoeveelheid aan tegengestelde informatie niet een beetje veel de realiteit uit het oog?

WANDELENDE BESMETTINGSHAARDEN  |  onnodige medicalisering

Wat het woordje ‘besmetting’ met ons zoal doet wordt treffend verwoord door journalist Karel Beckman: De overheid bestempelt haar burgers als ‘wandelende infectiehaarden’. Allemaal een groot gevaar voor de gezondheid van een ander.

Dit influenzaseizoen, welke niet gepaard gaat met meer doden dan elk ander seizoen, zijn de overheden van de meeste landen een oorlog begonnen tegen de vrijheden van haar burgers.

Het totalitarisme steekt op, en de makke burgers accepteren dat uit angst voor de dood.

Het leven is gaan draaien om de angst om te sterven.

Moed en vrijheid zijn echter sterke waarden die het mogelijk maken om een goed en gelukkig bestaan te vieren. Deze worden weggedrukt en dat is een aanval jegens onze vrijheid die afgeketst moet worden.

De maatregelen gaan al lang niet meer om een goedbedoelde actie om ons te beschermen tegen een tijdelijk gevaar. Ze gaan erom of wij als burgers over ons eigen leven beschikken of dat we meesters hebben die voortaan over ons beschikken.

De coronaregels richten zich niet op zieke personen die een besmettingsgevaar vormen en daarom tijdelijk worden geïsoleerd. Ze worden verplicht opgelegd aan de hele bevolking. Ze definiëren alle burgers, ziek of niet, als wandelende besmettingshaarden, als een gevaar voor hun medemensen, alleen omdat er een virus in het land is.

En niet eens een bijzonder gevaarlijk virus: het aantal doden als gevolg van corona is de helft lager dan het aantal griepdoden in 2018.16

Terug naar de aantallen. Met de wiskundige modellen van de Engelse bioloog Ferguson (van Imperial College) werden de aantallen van de ‘pandemie’ voorspeld. Ook het wereldwijde beleid was hierop gebaseerd. Echter al gauw bleken deze cijfers overtrokken. Waarom kreeg dit bericht geen plaats in een persconferentie? Waarom is het coronabeleid niet bijgesteld, toen de cijfers van zieken en sterfgevallen – gelukkig – veel lager bleken te zijn dan voorspeld? Het Center for Disease Control and Prevention (CDC, vergelijkbaar met het RIVM) heeft uitdrukkelijk gesteld dat van een pandemie geen sprake is.17 Ook bracht het CDC eind augustus verrassende cijfers over het afgelopen half jaar, naar buiten. Daaruit bleek dat bij 94 procent van de coronadoden sprake was van twee of drie onderliggende aandoeningen; slechts in 6 procent van het aantal sterfgevallen ging het enkel om het virus.

Hoe kan het dat ook deze vaststelling niet met grote opluchting breeduit werd gemeld in de media, een persconferentie of een kamerdebat? Hoe komt het dat de WHO in haar communicatie vasthoudt aan een ‘pandemie’, zoals ook zichtbaar op de homepage van de WHO, terwijl feiten zo anders uitwijzen? Ook de nationale regeringen, ziende blind en horende doof, komen met steeds hardere maatregelen? Inmiddels zijn deze vragen zeer legitiem geworden.

MONDKAPPEN EN ANDERHALVEMETER  |  schijnveiligheid met schade

In al deze ontregeling wordt ondertussen verwoed gezocht naar regulerende oplossingen.

Na enkele try-outs in de grote steden, ging de afgelopen week de discussie nadrukkelijk over een landelijk mondkapjesadvies. Mondkappen die medisch gezien niets toevoegen, maar juist gezondheid en welzijn in alle leeftijdscategorieën aantasten. Tandartsen geven aan dat het gebit er flink onder te lijden heeft. De baas van het RIVM zegt de mondkappen niet zo te zien zitten. Toch is nu dringend geadviseerd deze te dragen in de openbare binnenruimte. Hoe kan het? Doen we dat ook bij een griep? Hoe kunnen we ons daarbij veilig wanen? 

De geest is uit de fles zo lijkt het. Wie deze dagen naar de radio luistert, hoort bijvoorbeeld de hele dag hoe leerlingen op scholen zich wel of niet aan het dringende advies houden. Hetzelfde geldt voor mensen in winkelstraten of in publieke ruimtes. De kerngezonde winnaar van de Tour de France wordt systematisch met een mondkapje afgebeeld. De reservespelers van topclubs in het betaald voetbal ook. 

We kunnen dit niet anders zien dan het aansturen met beelden die steeds herhaald worden.

Volgens het RIVM is er geen bewijs dat de mondkapjes werken. Er is meer aan de hand. Mondkapjes worden ingezet om gedrag te beïnvloeden. Dat geven de autoriteiten zelf ook aan.18

Naar ons idee worden mondkapjes ingezet als sociaal en psychologisch instrument om het menselijk gedrag te sturen.

Dat komt de bestuurders van de veiligheidsregio’s goed uit. Want mondkappen maken de tweedeling tussen ‘dissidenten’ en ‘volgers’ zichtbaar. Met dat onderscheid  kunnen sociale verdeeldheid en onderling wantrouwen welig tieren. Dat doet naar onze mening onze pluriforme samenleving geen recht, zeker als er geen medische grondslag voor een mondkapjesplicht bestaat. Hadden onze eigen bewindslieden overigens niet gezegd dat mondkapjes schijnveiligheid bieden? 

De Duitse KNO-arts Bodo Schiffmann heeft de afgelopen paar weken al bij drie kinderen vastgesteld dat ze zijn overleden aan de gevolgen van het dragen van een mondkapje.19 Topneuroloog Margareta Griesz-Brisson wijst met nadruk op de onherroepelijke schade die een mondkapje aanricht in de hersenen.20

In dat zelfde spoor is ook – zonder enige feitelijke onderbouwing de mensheid een anderhalvemetersamenleving opgelegd met desastreuze gevolgen. Ook hier geldt dat deze buitengewoon ingrijpende maatregel geen enkele overtuigende onderbouwing heeft. 

Natuurlijk getuigt het van respect om in geval van vermeende besmettelijkheid afstand te bewaren tot de ander. Dat deden we altijd al. Het is natuurlijk geen reden om een afstandsregel in enige wet te verankeren. De regel is niet alleen verwoestend voor menselijk samenleven (anderhalve meter afstand met buren, vrienden, danspartner, collega’s et cetera), maar ook eenvoudig te weerleggen.

Laten we deze maatregel nimmer vastleggen in een wet en ogenblikkelijk schrappen. Menselijk contact hoort bij het leven. Het recht om hierover zelf te beschikken ook.   

BLINDSTAREN OP CORONA  |  onderbehandeling van zieken en kwetsbaren

Door de disproportionele aandacht voor corona is er onvoldoende aandacht voor andere ziekten en aandoeningen, zoals hart- en vaatziekten, kanker, diabetes en COPD. Mensen gaan niet of te laat naar de dokter of er is voor hen geen ruimte op de poli’s. Met 98% van de ‘corona-zieken’ is weinig tot niets aan de hand. Door deze nadruk blijven andere mensen met vaak veel zwaardere klachten onbehandeld.

Zo verdwijnen de ‘mensen met een zwakkere gezondheid’ (ouderen en zieken) vaak onder de radar, nota bene met als reden dat we de ‘kwetsbaren’ in de samenleving voor corona moeten ‘beschermen’ (lees: isoleren). Dan kunnen we ons met recht afvragen wat we aan het doen zijn, als we op die manier tegelijkertijd de algehele gezondheid van (niet alleen) deze ‘kwetsbaren’ ondermijnen. Deze keuze is onethisch en onbarmhartig. Wanneer we mensen zorg onthouden, kan dat nimmer zijn om ‘kwetsbaren’ te ontzien of te beschermen.

Nog een stap verder gaat een CDA-kamerlid vandaag in het debat over de noodwet met zijn uitspraak ‘hoezo vrijheid als de gezondheid van mijn schoonmoeder op het spel staat?’ Waarmee gezondheid tot grondrecht wordt verheven en boven vrijheid wordt gesteld. Is het niet de taak van de overheid te regelen dat burgers toegang hebben tot goede en diverse informatie, tot gezondheidszorgvoorzieningen naar eigen inzicht en keuze, goede voeding, schone leefomgevinging etcetera.

Waarom gaat de overheid in de huidige situatie niet in gesprek met werkgevers en werknemers om mogelijk te maken dat burgers naar eigen keuze en inzicht mantelzorgtaken kunnen uitbreiden of desnoods mee in quarantaine gaan? Met de bedachte noodmaatregelen leven niet alleen de kwetsbare mensen meer in angst en isolement, maar wordt ook het hele maatschappelijke leven er omheen afgeknepen. Vanwaar deze omkering van grondrechten? Een oneigenlijke rechtvaardiging voor een onbeargumenteerde beleidskeuze?

BESMETTING  |  onduidelijk woord met grote gevolgen

Wat is besmetting toch een invloedrijk woord gebleken. Een term zonder enige klinische betekenis maar met veel lading. Nog niet zolang geleden kon je elkaar ‘aansteken’, nu ‘besmet’ je elkaar en het laatste heeft een hele andere intonatie. Wanneer ‘besmetting’ als ‘de pest’ wordt gezien, overschrijft het zonder pardon alle denkbare ziekten die er bestaan. Blijkbaar kan een besmetting dodelijk zijn, ook als je een sterk immuunsysteem hebt.

Het blijkt zelfs een gezonde lifestyle te kunnen overschrijven. De onvoorspelbaarheid en agressie van het ‘killer’-virus is door al die tamtam diep ingekerfd en in ons brein ergens verweven geraakt met tijden van slechte hygiëne en oerangsten voor de dood. Het woord ‘besmetting’ is een criterium van de WHO en is overal voor in te zetten.

Ook onze Wet Publieke Gezondheid (Wpg) zit vast aan ‘besmettelijkheid’. Als we ons niet aan de regels houden laait die ‘besmetting’ weer op. Het lijkt welhaast een vijandelijk wapen. Waartoe dient dit alles? Net als bij mondkapjes en testen wordt besmettelijkheid een criterium waarop autoriteiten kunnen ‘monitoren’. Leidt dit niet tot grotere concentratie van macht, en minder  invloed en zelfbeschikking van burgers wereldwijd?

De gezondheidsofficials van de WHO kunnen zo elke ‘snotneus’ tot pandemie verheffen.

Aansluitend treedt een heel arsenaal aan staatscontrole in werking. Dit is wat we nu in toenemende mate zien gebeuren.

De cijfers en grafieken kloppen niet of staan niet in verhouding tot datgene wat met de bevolking wordt gecommuniceerd. In praatprogramma’s en kranten is veel drukdoenerij en oppervlakkig gepraat, vaak van generlei waarde. De cijfers van teststraten en IC’s lijken ernstig overtrokken. Van overvolle teststraten door het hele land blijkt – bij bezoek ter plaatse – geen sprake. Meerdere teststraten waren zelfs nauwelijks bezocht. Ook in andere jaren hadden we tijdens het griepseizoen regelmatig te kampen met een overbezetting op de IC. Overigens is de capaciteit op de IC daar al jaren niet op aangepast.

Er is nu geen overbezetting van IC-bedden. De ziekenhuizen die we benaderen liggen niet vol patiënten. Op de IC’s zijn wel meer opnames, maar dat is normaal voor de tijd van het jaar, ook in vergelijking met voorgaande jaren.

Waarover gaat de tweede golf dan? Heeft ineens niemand meer de griep of is niemand meer verkouden? Of wordt men ziek van iets anders?

De laatste weken laten de geregistreerde ‘besmettingen’ een sterke groei zien. Daarop wordt in de media bezorgd gereageerd. We hebben in deze brief al opgemerkt dat aan de PCR-test de nodige haken en ogen zitten. Dat de bezetting in de ziekenhuizen momenteel enige groei laat zien, verontrust ons niet meteen. Uit historische cijferreeksen blijkt dat aan het begin van de herfst altijd een toename is van het aantal griepgevallen. Natuurlijk moet voorkomen worden dat andere behandelingen in het ziekenhuis worden uitgesteld. Toch komt het ons voor dat 700-800 patiënten, die ook positief zijn gescoord op corona, voor de Nederlandse gezondheidszorg een eenvoudig te hanteren aantal moet zijn. Ook als dit aantal nog verder toeneemt. Iedere zieke verdient adequate begeleiding. We kunnen de meest vooraanstaande artsen in Nederland volgen als ze stellen dat we nu beter dan in maart weten hoe deze patiënten behandeld moeten worden.

Als er weer (meer) patiënten komen met onbekende ziektebeelden, is het van belang om ‘breder’

te kijken en vanuit meerdere perspectieven te onderzoeken wat er aan de hand is. Dan kunnen we verder reiken dan de ‘koker van virusuitbraken’ en putten uit inzichten over immunologie, het lichaam als een gezond systeem vol virussen en bacteriën, gezonde voeding, elektromagnetische straling zoals die de laatste honderd jaar alleen maar is toegenomen (met 5G als meest recente stap), vervuiling, de invloed van fijnstof en zo meer. De wetenschap hoort zich voortdurend te vernieuwen – in dienst van de bevolking.

Ondertussen zijn er veel angstige mensen aan de ene kant en aan de andere kant gaan mensen daar weer tegenin. Zo ontstaat een grote tweespalt in de samenleving, in vriendschappen en gezinnen. Een verdeeldheid die alles nog erger maakt dan het al is. Gebaseerd waarop?

Ernstig is dat deugdelijke informatie over de feiten ontbreekt. Goed bedoelende burgers worden zo tegen elkaar uitgespeeld over de vraag of men zich wel of niet aan de regels houdt of moet houden. Dat is koren op de molen van degenen die hier garen bij spinnen.

Voortdurend is er sprake van een oververhitte media die dag in dag uit bijna uitsluitend desinformatie verschaffen. Hun rol is buitengewoon dubieus. Hoe komt het dat de regering en in het bijzonder de minister van Volksgezondheid niet ingrijpt? Waarom moeten aanvullende media in het gapende gat van desinformatie springen om genuanceerde en deskundige experts aan het woord te laten? Met het risico ‘gebanned’ te worden door de censuurpolitiek van de big tech-bedrijven, de overheid en de Europese Unie?

Hoe bestaat het dat parlementariërs en burgers ermee akkoord gaan dat over het coronabeleid geen vragen meer kunnen worden gesteld aan de bewindslieden met een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur (WOB)?

Met als verbijsterend argument dat de minister het daar te druk voor heeft? Hoe kunnen journalisten en burgers dan aan hun informatie komen? Informatie is toch de brandstof van de democratie? Mede omdat over het overleg van het OMT ook niets naar buiten komt? Hoe kunnen golven van tegengestelde boodschappen in de media ons al maanden in de greep houden?

Geconfronteerd met deze verwarrende berichten haakt menig burger af. Mensen weten niet meer wat ze moeten geloven en worden –begrijpelijk genoeg– hondsdol van wisselende cijfers, indicatoren en ontbrekende argumenten.21 Elke burger die zich afwendt van deze ‘gekte’ is een verlies voor een gemeenschap waarin mensen zich actief willen inzetten voor hun eigen gezondheid en die van de ander.

Ondertussen wordt de economische kaalslag diep gevoeld en moeten de grote gevolgen ons nog bereiken… Het ene bedrijf na het andere bedrijf valt om, en met deze ondernemingen

de vele gezinnen die eraan verbonden zijn. Beetje bij beetje wordt het leven weggezogen uit onze samenleving. Burgers kunnen hun stem niet meer laten horen in verhitte debatten in buurthuizen en wijkzalen, in gemeenteraden met overvolle publieke tribunes. Met een kopje of glas gezelligheid tot besluit. Uit angst voor die vermaledijde ‘besmetting’ houden we afstand, laten we ons tegen elkaar opzetten, laten we de jeugd onterecht een deel van hun ‘leven’ ontnemen.

Uit angst voor ‘besmetting’ bleek een gewonde op de grond te blijven liggen omdat niemand te hulp durfde te schieten. Is u ook bekend dat hulpdiensten geen directe mond-op-mond-beademing mogen toepassen en moeten wachten op een ambulance met een beademingsballon? Hoever laten wij het ‘ontmenselijkingsvirus’ doordringen in ónze samenleving?

Hoe komt het dat we gezamenlijk zoveel blijken aan te nemen? Hoe kan de aanname dat de lockdown heeft bijgedragen aan de afname van het virus zo diep hebben postgevat? Dat wij met onze maatregelen het virus onder controle hebben gekregen? Dat testen en sneltesten ons duidelijkheid geven? Allemaal pertinent onjuist.

We zijn met zijn allen ‘gelovigen’ geworden in plaats van dat we om feiten vroegen. Andersdenkenden werd doorgaans geen podium geboden, terwijl juist die ‘andere stem’ een groep kan behoeden voor een tunnelvisie. Op basis van een ‘diagnose met de natte vinger’ is een oplossingsrichting gekozen die zijn weerga niet kent. En op dat spoor werd verder gegaan. Het ging enkel om opschalen en afschalen, IC-capaciteit, tweede lockdown, testen, testcapaciteit, besmettingen, uitbraken.

AANPAK OP DRIJFZAND  |  drogredenen ‘doorgeprikt’

Uit voorgaande kunnen we simpelweg vaststellen dat aan het coronabeleid verschillende drogredenen ten grondslag liggen die eenvoudigweg kunnen worden doorgeprikt. De sleutelwoorden waarmee met de bevolking wordt gecommuniceerd blijken geen heldere of juiste indicatoren. We zetten hier nog even enkele belangrijke sleutelwoorden van het virusprogramma – als een deprogrammering – op een rijtje.

Er is geen sprake van een pandemie: de WHO kan op basis van ‘besmettelijkheid’ elke loopneus uitroepen tot een pandemie. Besmettelijkheid is geen klinisch concept. Het is een onduidelijk woord dat te pas en te onpas associaties oproept van overspringende ziektekiemen en een vijandige overname van ons lichaam. We zijn daarmee onnodig bang geworden voor ons lichaam en voor elkaar.

Met de PCR-test kan enkel een stukje rest-RNA worden aangetoond: zonder dat duidelijk is waar dat vandaan komt en of het te maken heeft met een levend virus. Daarmee zijn de aantallen ‘zieken’, ‘doden’ en ‘besmettingen’ in verreweg de meeste gevallen niet toe te schrijven aan covid-19.

Het is niet dankzij de lockdown of andere maatregelen: dat het virus weer op zijn retour ging. Het virus kende een verloop net als andere virussen. Het verloop van het virus is onafhankelijk van de coronamaatregelen. Anders gezegd: het is niet aan de lockdown toe te schrijven dat het aantal patiënten verminderde. Ook al gaan de autoriteiten en vele andere mensen en partijen daar wel van uit. Daarmee komt de noodzaak van een nieuwe lockdown voor covid-19.. 20.. 21 te vervallen.

Het virus is weg: Het kan natuurlijk nog wel eens opduiken net als elk ander virus. Maar we hoeven ons geen schrik aan te laten jagen met de opmerking dat ‘het virus nooit meer weggaat’ of ‘dat we pas weer kunnen leven als het virus weg is’. Of deze: het Coronavirus is weer terug de ‘besmettingen’ lopen weer op.. Maar het testen was toch zeer onbetrouwbaar en hoe weet je dan of het het coronavirusbesmetting is. Sinds wanneer hebben we de griep- varianten uit de wereld gekregen? Daarover rapporteren we toch ook niet op dagelijkse basis met cijfers en grafieken? Is het niet wenselijk om juist ons immuunsysteem een boost te geven?

Als we deze drogredeneringen en misleidende concepten op een rij zetten, dan blijft er weinig onderbouwing over om de coronamaatregelen te rechtvaardigen. Dan blijkt het veronderstelde fundament van de maatregelen eerder op drijfzand te berusten. De coronamaatregelen, als ook de communicatie daarover, vormen een construct dat als een kaartenhuis in elkaar stort wanneer we open en eerlijk naar de kwestie kijken. Laten we niet langer accepteren dat we elkaar napraten (en versterken) over de ‘onzichtbare kleren van de keizer’.

Het is veeleer de hoogste tijd om in een open debat te onderzoeken wat er aan de hand was én is. In die openheid kunnen we dan ook meer leren over dit coronavirus en hoe wehiervoor de gezondheid van ons allemaal – beter mee zouden kunnen omgaan.

Alsof deze coronatrein nog niet genoeg ravage heeft aangericht, zoal we in het begin al aangaven zullen vandaag en morgen over de ingrijpende Noodwet in de Tweede Kamer gedebatteerd worden  Een wet die voortkomt uit dezelfde beleidskoker als de coronamaatregelen, een beleid gebaseerd op ‘geloven’ en niét op ‘feiten’. Hoe kan zo’n draconische wet worden inbracht in ons parlement zonder dat het coronabeleid voldoende is bevraagd en besproken? Nogmaals, laten we eerst een open en breed debat voeren met elkaar, in én buiten het parlement.

Hoe de coronacrisis zich vanaf heden gaat ontwikkelen is onduidelijk. Terug naar de situatie, zoals die was, is niet waarschijnlijk. Daarvoor zijn er teveel veranderingen gaande. Maar gezamenlijk werken aan een open en verantwoordelijke samenleving is van groot belang voor iedereen in ons land. Daarbij hoort ons pleidooi voor een positieve gezondheidszorg en het uiterste terughoudend met maatregelen die onze rechtsstaat eroderen.

Zonder zo’n ‘goed gesprek’ over feiten en argumenten kán een Noodwet in het geheel niet aan de orde zijn.

Welke ‘politieke kleur’ onze volksvertegenwoordigers ook hebben, zo’n ingrijpende wet steunt op drijfzand en kan niet worden goedgekeurd! Onze kamerleden zitten daar namens ons! Over zo’n draconische wet kan nooit en te nimmer een ‘akkoord’ bestaan. Zonder onderbouwing kan zo’n disproportionele wet niet worden aangenomen.

We kunnen nu al voorspellen wat er gaat gebeuren als over enkele weken de geldende maatregelen worden geëvalueerd. De aantallen zullen niet kleiner zijn geworden en als we volgens de autoriteiten ons niet aan de regels houden volgen strenge maatregelen.

We weten nu al dat getallen toenemen maar ook dat ze nietszeggend zijn. Eigenlijk is er sprake van een groeiende kloof tussen twee verschillende werelden:

  1. de wereld van oplopende ‘besmettingen’ en tweede of zelfs derde ‘golven’ met luid trompetgeschal door media, bestuurders en hun adviseurs – gevangen in een tunnelvisie.
  2. de wereld van feitelijk onderzoek, het verdampen van angst en het doorzien van de ‘tunnel-bubbel’.

We zien dat die werelden nogal uiteen kunnen lopen of elkaar zelfs vijandig gaan bejegenen.

De enige weg uit deze tweespalt is een open debat, samenwerking én feitelijk onderzoek.

In wereld 1 wordt verder naar een lockdown bewogen. Immers méér testen leveren méér nietszeggende ‘besmettingen’. Om die paniek te bezweren worden nadere maatregelen gepropageerd, nota bene met een Noodwet als vanzelfsprekend sluitstuk. In wereld 2 wordt – door vele burgeronderzoekers, burgerjournalisten en wetenschappers – nader onderzoek gedaan.22 Eerst moet verantwoording worden afgelegd over het gekozen beleid.

Wellicht dat op 7 en 8 oktober een begin kan worden gemaakt met zo’n diepgaand parlementair debat? Niet over een Noodwet. Maar over het gevoerde coronabeleid?

Wij kijken en doen graag mee.

ZIE AF VAN DE  NOODWET   |   UIT DE LOCKDOWN  |  TERUG NAAR NORMAAL

Het wetsvoorstel Noodwet of Spoedwet of Coronawet (officiële naam: Tijdelijke bepalingen in verband met maatregelen ter bestrijding van de epidemie van covid-19 voor de langere termijn of Tijdelijke wet maatregelen covid-19)23is gepresenteerd als een juridisch kader voor de aanpak van het covid-19-virus. Het werd in juni j.l. behoorlijk geruisloos in circulatie gebracht. Na aanzwellende kritiek trok de minister van VWS het voorstel in om het bij te stellen. Deze tweede versie bleek inhoudelijk niet veel veranderd te zijn. De ‘track & trace – app’ is uit de wet gehaald en wordt in een apart wetsvoorstel uitgewerkt. Ook werd de mogelijkheid geschrapt om achter de voordeur in te grijpen (al kan die passage later weer worden toegevoegd).

Op 29 september werd bekend dat regeringspartijen VVD, CDA, D66 en ChristenUnie met oppositiepartijen PvdA, GroenLinks, SGP en 50Plus tot een akkoord kwamen over dit wetsvoorstel. Daarmee zou de weg vrij zijn voor een meerderheid in de Tweede en de Eerste Kamer. 

Het wisselgeld bij deze onderhandelingen betrof de duur van de wet en de hoogte van de boetes. In geval van een epidemie geldt de wet voor drie maanden. De boetes worden naar beneden bijgesteld van 390 naar 99 of 95 euro. Daarnaast wordt (lees goed!) de maximum gevangenisstraf op het overtreden van afstandsregels of een samenscholingsverbod verlaagd van een maand naar twee weken. Twee weken vrijheidsberoving voor het overtreden van de afstandsregeling is voor ons nog immer onvoorstelbaar.

Verder heeft de Tweede Kamer meer macht naar zich toegetrokken, zo wordt gesteld.24 

Als we terugkijken op het laatste half jaar is dat allerminst een garantie voor zorgvuldige controle van de bewindslieden. Bovendien heeft de kamer met de Wpg én de Noodwet nauwelijks nog invloed, zolang de WHO bepaalt wat noodzakelijk is. 

In het nieuwe wetsvoorstel kan de Kamer, als het kabinet een coronamaatregel heeft aangekondigd, binnen een week bezwaar maken. En in noodgevallen – let op: dat kan al als de WHO een loopneus tot pandemie zou uitroepen – kan het kabinet een maatregel doordrukken. Dat is alles behalve terug naar normaal.

Samengevat is tot onze grote ontzetting – ook na de ‘onderhandelingen’ tussen verschillende politieke partijen – de kern van het wetsvoorstel behouden, waardoor gedrag op straat, zoals afstand houden, bij een epidemie al strafbaar wordt. Tot twee weken de cel als je niet genoeg afstand houdt. Hoe bestáát het!

Er zijn overigens nog andere wetten die dezelfde geest ademen als de Noodwet. Het gaat hier om de Wet Verplichte Geestelijke gezondheidszorg, die begin 2020 is ingegaan, waarmee gedwongen opname en dwang in de zorg wordt geregeld.25 De Tijdelijke Wet Notificatieapplicatie Covid-19, oftewel de CoronaMelder, is 6 oktober aangenomen in de 1e Kamer26 en zal zaterdag 10 oktober geaktiveerd worden. Daarnaast zijn ook de Telecom locatiewet, de Europese censuurwetgeving en een grondwetswijziging voor de Eerste Kamer in gang gezet in antwoord op Corona. Macht is van alle tijden. We leven in een tijd dat deze wetten samengaan met de toenemende surveillancemogelijkheden van ‘big tech’-bedrijven. Door alles vast te leggen, te registreren en te controleren neemt de staatsmacht moeiteloos toe. Dat weten ze in China maar al te goed. Wat heeft dit met een virus te maken? Het leidt tot zichtbare toename van controle en angst, alsook tot de vergaande afbraak van onze rechtsstaat en burgerrechten.

Met het wetsvoorstel Noodwet is de afschaffing van de rechtsstaat weer een stap dichterbij gekomen. Wellicht zijn er nog voldoende vertegenwoordigers van de bevolking die twijfelen of bij het voorstel toch gewetensbezwaren hebben. Wij hopen dat van harte. Ook voor de volksvertegenwoordigers, politici, bestuurders en hun kinderen!

Wij vragen u – medeburgers – dringend om kennis te nemen van het wetsvoorstel dat thans voorligt. Een ongekende olifant in de porseleinkast van ons parlementaire bestel en een ongewenst ingrijpende, lange arm in ons samenleven. En dat als klap op de vuurpijl van onbewezen coronabeleid? Is iedereen vogelvrij, bevorderen we een angst- en klikcultuur?

Is er nog ruimte voor pluriformiteit? Keren we terug naar de jaren dertig van de vorige eeuw? Wanneer het wetsvoorstel zou worden aangenomen kan de minister van VWS (i.s.m met de ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken) per direct besluiten om:

  • hele bedrijfssectoren (zoals horeca, sportscholen, sauna’s etc.) te beperken of sluiten
  • scholen te sluiten
  • kinderdagverblijven te sluiten
  • verpleeghuizen en bejaardenhuizen af te sluiten voor bezoek
  • gebouwen te sluiten
  • openbare plaatsen en gebieden te sluiten
  • inrichtingen aft e sluiten
  • beroepsverboden uit te vaardigen
  • demonstraties, vergaderingen en manifestaties te verbieden
  • Ook de straffen zijn flink verhoogd: minimaal 444 tot duizenden euro’s en enkele maanden vrijheidsstraf
  • Voor kinderen geldt een lagere boete van 104 euro of zij worden naar Bureau Halt gestuurd als zij bijvoorbeeld geen anderhalve meter afstand houden tot hun vriendjes of vriendinnetjes

Met de ruimte die de bepalingen en de vangnetbepaling bieden kan de minister vervolgens ook besluiten dat: 

  • u buiten en binnen een mondkapje moet dragen
  • u slechts op bepaalde uren van de dag buiten mag komen
  • u vanaf morgen niet 1,5 maar 2,5 meter uit elkaar blijft
  • mensen verplicht in quarantaine geplaatst worden
  • samenkomsten van meer dan 2 of 3 personen zijn verboden
  • iedereen verplicht wordt een PCR-test te nemen, ook als vele experts stellen dat die test ongeschikt is om een besmetting vast te stellen
  • reizen naar het buitenland verboden zijn
  • u niet meer dan 5 km buiten uw woonadres mag komen
  • ‘besmette’ kinderen bij hun ouders worden weggehaald (hetgeen al gebeurt elders in de wereld en dichtbij huis in Duitsland) 
  • iedereen verplicht wordt om zich te laten vaccineren, ook al is de werkzaamheid en de veiligheid op geen enkele manier bewezen (en dat per persoon zelfs meerdere vaccinaties nodig zijn)
  • hele appartementsgebouwen in gedwongen quarantaine moeten

(in deze lijst zijn over de hoogte van boetes en de duur van de vrijheidsbeperking nog wijzigingen mogelijk)

Moed komt als mensen weten wat er op het spel staat.27

 BRONNEN

  1. Gegoochel en misleiding met cijfers en grafieken
    https://commonsensetv.nl/rivm-media-bedrog/
  2. Voss en 38 coronadoden
    https://www.ad.nl/binnenland/waarom-de-tweede-golf-in-duitsland-veel-milder-is-zij-luisteren-wij-discussieren-maar-  door~a7fe09ec/
  3. Rectificatie krantenbericht AD
    https://www.ad.nl/binnenland/administratieve-inhaalslag-ggd-zorgt-voor-vertekend-beeld-coronadoden~a4ad3d1d/

    Gemeente Den Haag instructies ouders kinderen en zwemles https://commonsensetv.nl/nieuwe-regel-vrijwilligers-drogen-nu-uw-kinderen-af-na-zwemles/ 
  4. Initiatief  800 Nederlandse artsen richten zich met brandbrief tot de regering en parlement
    https://opendebat.info/brief-kamerleden/

    Nederlandse artsen

    https://opendebat.info/initiatief-en-missie/  
  5. Nederlands initiatief Medical Emergency medici en juristen
    https://www.medicalemergencydeliberation.com/
  6. Außerparlamentarischer Corona Untersuchungsausschuss
    https://acu2020.org/international/

    Artsen initiatieven over de landsgrenzen
    Duitsland Frankrijk België Spanje Verenigd Koninkrijk en buiten Europa Israël Australie en de VS
    https://opendebat.info/artsen-initiatieven/
  7. Belgische gezondheidsdeskundigen eisen onderzoek naar fraude WHO
    https://www.worldunity.me/belgische-gezondheidsdeskundigen-eisen-een-volledig-onderzoek-naar-de-who-voor-het-vervalsen-van-de-covid-19-pandemie/  
  8. dr Reinhard Fuellmich – advokaat aanklacht misdaden tegen de mensheid, initiatief
    https://www.youtube.com/watch?v=kr04gHbP5MQ

https://www.corona-schadensersatzklage.de/datenformular/
Coronamaatregelen geen enkel effect
https://www.unzensuriert.at/content/110438-schlechte-nachricht-fuer-kurz-und-anschober-lockdown-und-maskenzwang-ohne-einfluss-auf-covid-19-entwicklung/

Onderzoek National Bureau of Economic Research (NBER)
https://www.nber.org/papers/w27719.pdf

Regeringsdocument voorjaar 2020 Duitsland dat de lockdown niet nodig was geweest
https://empamil.eu/category/bmi-corona-dokument/

Waar is de evidence based aanpak van het Lockdown beleid
https://www.artsenkrant.com/actueel/waar-is-de-evidence-based-aanpak-bij-covid-19/article-opinion-49643.html
Initiatief Buitenparlementaire onderzoekscommissie in Nederland
https://bpoc2020.nl/
Meer kritische artsen:

2000 artsen en medisch professionals ondertekenden een open brief oproep aan de Tweede Kamer tot debat over de proportionaliteit van de coronamaatregelen.
https://www.parool.nl/nederland/artsen-hebben-moeite-met-aanpak-hoelang-kan-alles-om-covid-19-draaien~b6fddbe8/

NOS Journaal en kritische artsenbrief 03102020
https://nos.nl/artikel/2350881-de-zes-vraagtekens-van-kritische-artsen-bij-het-coronabeleid-niet-in-proportie.html
PCR testen en Mike Yeadon – voormalig hoofdwetenschapper farmabedrijf Pfizer
https://www.frontnieuws.com/farmacie-insider-onthult-bijna-elke-positieve-coronatest-is-vals/?s=09
PCR testendr. ir. Carla Peeters, immunoloog voorheen RIVM  prof. dr. Wim Vanden Berghe biomedische wetenschap Antwerpen en prof. dr. Mattias Desmet psychologie en onderwijs Gent
https://www.hpdetijd.nl/2020-09-27/drie-wetenschappers-de-coronatest-is-onbetrouwbaar-en-het-testbeleid-faalt/
PCR test AbuDhabi
https://nos.nl/artikel/2349521-lab-in-abu-dhabi-gaat-nederlandse-coronatests-analyseren.html
Karel Beckman journalist / schrijver
https://youtu.be/DhM2JIj3s9k

CDC gegevens Wuhan-coronavirus
https://www.worldunity.me/op-basis-van-de-nieuwste-cdc-gegevens-vormt-het-wuhan-coronavirus-vrijwel-geen-enkel-overlijdensrisico-voor-mensen-onder-de-50-jaar/CDC covid-19 24052020
https://in.dental-tribune.com/news/new-estimate-by-the-cdc-brings-down-the-covid-19-death-rate-to-just-0-26-as-against-whos-3-4/
Verplichte mondkapjes
https://www.ninefornews.nl/verplichte-mondkapjes-een-aanslag-op-de-individuele-vrijheid/
Bodo Schifmann duitse KNO arts en lidArzte für Aufklärug 
https://www.xn--rzte-fr-aufklrung-pqbn68b.de/

Duitse neurologe Margareta Griesz-Brisson – neurologische schade
https://www.bitchute.com/video/XHFyfy5B2OOT/

Belgische arts Daniel Rodenstein verwarring over pandemie en de pychose van Belgie
https://www.artsenkrant.com/actueel/we-verwarren-pandemie-met-dodelijke-dreiging/article-opinion-48939.html
Tijdschrift Gezond Verstand, Nieuws zonder censuur – nieuw media initiatief
https://gezondverstand.eu/
Tijdelijke Wet Maatregelen COVID-19https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/wetsvoorstellen/detail?cfg=wetsvoorsteldetails&qry=wetsvoorstel%3A35526#activity-2020a04300
Coronawet / Noodwet de Kamer
https://nos.nl/artikel/2350512-bij-flink-verbouwde-coronawet-wil-kamer-voet-tussen-de-deur-hebben.html

Wet Verplichte Geestelijke gezondheidszorg
www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/geestelijke-gezondheidszorg/gedwongen-opname-en-dwang-in-de-zorg

Tijdelijke Wet Notificatieapplicatie Covid-19 
https://www.eerstekamer.nl/wetsvoorstel/35538_tijdelijke_wet

Pieter Stuurman legt uit hoe het bestaande machtssysteem tot een herhaling van zetten leidt
https://www.youtube.com/watch?v=FOYRtEkWYrM

 Bron: Earth Matters